"Οι Έλληνες βγάζουν τον καλύτερο εαυτό τους στην κρίση”

Twitter @EmOikonomidis

Δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα η διαπίστωση ότι τα πραγματικά όρια, δηλαδή τις διαστάσεις του εαυτού σου, τα καταλαβαίνεις στις δύσκολες γωνίες. Όταν η καθημερινότητα γίνεται αφόρητα απογοητευτική, και εσύ εκ των πραγμάτων αναζητείς διέξοδο που να έχει χειροπιαστό αποτέλεσμα… χθες, και όχι στο μακρινό αύριο.

Η Ελλάδα την εποχή της κρίσης, είναι μια χώρα σε βαθιά μελαγχολία. Και όταν λέμε χώρα, εννοούμε φυσικά τους ανθρώπους της. Την κοινωνία. Τα κύτταρα που πρέπει να μείνουν ενεργά και να παλέψουν, ώστε να υπάρχει ιστορική συνέχεια σε μια εθνική διαδρομή που αν όχι φθόνο, προκαλεί μετά βεβαιότητας θαυμασμό στην ανθρωπότητα.

Που το πάει ο Αναστασιάδης με την Αμμόχωστο

Η φιλότιμη προσπάθεια του εκπροσώπου και του αναπληρωτή εκπροσώπου της Κύπροι, να πείσουν για τις καλές προθέσεις της κυβέρνησης αναφορικά με την Αμμόχωστο, έχει πέσει στο κενό αν και θα έλεγα πως οι ίδιοι έχουν καλές προθέσεις και πιστεύουν όσα υπογράφουν και τα οποία δεν δύνανται και να αποσύρουν. Τα γραπτά, ως γνωστόν, μένουν…

Ο ισχυρισμός τους, λοιπόν, ότι η πρόταση για την επιστροφή της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της είναι καθαρή και ξεκάθαρη, καταρρίπτεται από τα γεγονότα. Και είναι γεγονός ότι ακόμα και αυτός ο Αλέξανδρος Ντάουνερ, που σε άλλες περιπτώσεις θα πετούσε τα (τουρκικά) φέσια του από χαρά, είναι διστακτικός, διότι η «Αμμοχωστοποίηση» του Κυπριακού, είναι επικίνδυνη για την ελληνική πλευρά.

Εμπειρίες ενός γιατρού στο Άγιο Όρος...

- Πῶς ἀντιμετωπίζουν οἱ μοναχοὶ τὴν ἀρρώστια;

- Μὲ ὑπομονὴ καὶ καρτερικότητα. «Ἀσθένεια, Θεοῦ ἐπίσκεψη» λένε.

 Μοῦ λέει μία μέρα ἕνας μοναχός: «Γιὰ νὰ μοῦ στείλει ὁ Θεὸς τὴν ἀρρώστια σημαίνει ὅτι μὲ θυμήθηκε κι ὅτι κάτι θέλει νὰ μοῦ πεῖ. Αὐτὸς ξέρει. Κι Αὐτὸς πού μοῦ τὴν ἔδωσε, Αὐτὸς καὶ θὰ μοῦ τὴν πάρει ἂν καὶ ὅποτε Ἐκεῖνος τὸ θελήσει».

Φώτης Κόντογλου: Καλοκαίρι στο Άγιον Όρος.

Στ᾿ Ἅγιον Ὄρος πῆγα πολλὲς φορές. Τὴν πρώτη φορὰ κάθησα παραπάνω ἀπὸ δυὸ μῆνες κ᾿ ἔκανα γνωριμία μὲ πολλοὺς πατέρες καὶ λαϊκούς, γιατὶ ὑπάρχουνε ἐκεῖ πέρα καὶ ἀγωγιάτες ἀρβανῖτες, παραγυιοὶ καὶ γεμιτζῆδες ποὺ φορτώνουνε κερεστὲ (ξυλεία) στὰ καράβια.

Στὴ Δάφνη, ποὺ εἶναι ἡ σκάλα ποὺ πιάνουνε τὰ βαπόρια, βρισκόντανε καὶ κάτι ψαράδες κοσμικοί, κ᾿ ἐκεῖ γνωρίσθηκα μὲ τρεῖς Ἀϊβαλιῶτες καὶ περάσαμε πολὺ ἔμορφα. Ἀπὸ κεῖ πῆγα στὶς Καρυές, μὰ δὲν κάθησα πολύ, γιατὶ γύρευα θάλασσα.

Πῆγα στὸ μοναστήρι τῶν Ἰβήρων μαζὶ μὲ ἕνα γέροντα ποὺ πουλοῦσε

Αυτά είναι τα δικαιώματά μας αν μας πιάσουν χωρίς εισιτήριο

Τι κάνουμε στην περίπτωση που μας πιάσει ο ελεγκτής στα Μ.Μ.Μ χωρίς εισιτήριο;

1 Αν δεν θέλω να δώσω τα στοιχεία μου στους ελεγκτές, είναι νόμιμο δικαίωμα μου και δεν διαπράττω κανένα ποινικό αδίκημα

2. Οι ελεγκτές δεν έχουν δικαίωμα να με συλλάβουν.

3. Αν μου ζητήσει τα στοιχεία μου οποιοσδήποτε αστυνομικός (ακόμα και εκτός υπηρεσίας), τα δίνω γιατί είμαι υποχρεωμένος, προκειμένου να μην έχει δικαίωμα να με κρατήσει.

4.Δεν είμαι υποχρεωμένος να περιμένω

Ο ασπασμός της Παναγίας

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

  Πλησιάζει ξανά η μνήμη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Όλοι οι πιστοί ετοιμάζονται να πανηγυρίσουν λαμπρά τη μεγάλη θεομητορική πανήγυρη.

Η μνήμη της είναι ιερή, θαυμαστή, εξαίσια και συγκινητική. Εορτή θαυμάσια, δοξασμένη, υπέροχη και λαοφίλητη. Οι πιστοί χαίρονται, παρότι πρόκειται για την κοίμηση της Θεοτόκου, για μετάσταση αγαπητού προσώπου. Χαίρονται που η προστάτισσά τους, η μητέρα του Θεού και των ανθρώπων, ανέρχεται στους ουρανούς για να πρεσβεύει διηνεκώς υπέρ σύμπασας της πάσχουσας ανθρωπότητος.

Φαίνεται αντιφατικό το σχήμα. Χαρά στη νεκρώσιμη έξοδο; Πρόκειται για χαροποιό πένθος και χαρμολύπη, για την ασκητική και νηπτική γραμματεία. Οι λυπητεροί ύμνοι γίνονται χαροποιοί. Η κηδεία μετατρέπεται σε πανηγυρική εορτή. Φαίνεται παράδοξο εξωτερικά και με πρώτη ματιά. Αν εμβαθύνει κανείς, θα παρατηρήσει ότι πρόκειται για θεϊκή ενέργεια, για θαυματουργό γεγονός. Ο Υιός της Αειπαρθένου Μαρίας με τον θάνατό του νίκησε τον θάνατο. Τα δάκρυα του πένθους, της θλίψης και της στενοχώριας μεταβλήθηκαν σε δάκρυα χαράς, ευφροσύνης, αγαλλιάσεως και ελπίδος. Παραμυθεί η Θεοτόκος τους φίλους της, τους χαρίζει ωραίους λογισμούς, αισιόδοξη σκέψη, γλυκιά παρηγοριά. Η Παναγία μετέβη σε καλύτερη, ανώτερη και ωραιότερη ζωή.

Καλή Παναγιά

Θανατηφόρα πλάσματα στις παραλίες ...

«Δεν υπάρχει αγριότερο θηρίο απ' τον άνθρωπο, όταν κατέχει δύναμη ίση με το πάθος του.» 

Πλούταρχος 

«Δεν υπάρχει κανένα ζωντανό πλάσμα...

The speech Prime Minister Samaras should have made

During his Friday luncheon with diaspora leaders, Prime Minister Samaras told them that he didn’t want to ask “for anything,” but wanted to “thank” the diaspora for what it does.  A noble sentiment, and one that would have brought the diaspora and Greece together sooner if it had been the norm over the years.  He also invited the diaspora to join in “building a new Greece.”

This latter invitation is one that all Greek leaders issue to the entire diaspora.  Whether it is investing in Greece, traveling consistently to Greece, advocating for Greece in Washington, D.C., or writing Letters to the Editor pushing back at misperceptions of Greece, every single one of us in the diaspora can and should do something more.  At this point, the Prime Minister should not be merely thanking — most of the pledges of support have either not taken full effect or materialized — but sounding a clarion call for the diaspora to act decisively.

H νέμεση να αποτρέψει την εκδίκηση

Ένα ενδιαφέρον άρθρο του Χρήστου Γιανναρά δημοσιεύτηκε  σήμερα στο site "Ας μιλήσουμε επιτέλους". Μιλάει για το πως η κάθαρση θα λειτουργήσει σαν Νέμεσις έτσι ώστε να αποφευχθεί η τυφλή εκδίκηση απο την οργισμένη κοινωνία που μπορεί να έχει ολέθρια αποτελέσματα.

"Ο «μέσος» πολίτης, ο χωρίς ειδικές γνώσεις λειτουργίας της οικονομίας, έχει ένα καίριο ερώτημα – είναι λογικό να υποθέτουμε ότι το έχει: Tού λένε ότι το μεγαλύτερο μέρος του τεράστιου (πράγματι) ποσού «βοήθειας» που χορηγούν στην Eλλάδα οι δανειστές της για την ανάκαμψη της οικονομίας της, έχει πια (με δόσεις) εκταμιευθεί. Oμως στην «πραγματική οικονομία» της χώρας, είναι σε όλους φανερό, δεν έχει εισρεύσει ούτε ελάχιστο ίχνος αυτού του χρήματος. H αγορά παραμένει σε βαθύτατο κώμα, η ανεργία καλπάζει νεκρώνοντας κάθε κοινωνική δυναμική, ο λαός βυθίζεται σε παραλυτικό πανικό. Πού πηγαίνει λοιπόν η γαλαντόμος βοήθεια, γιατί χρήμα ακούμε και χρήμα δεν βλέπουμε;