Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011
Τουρκική πρόβα πολέμου από το Οικόπεδο 12 μέχρι την Μεγίστη
Για δεύτερη κατά σειρά ημέρα μετά την νυχτερινή της διείσδυση στο εναέριο χώρο του Αιγαίου που αποκάλυψε το defencenet, η Άγκυρα κλιμακώνει τις προκλήσεις τους στην θαλάσσια περιοχή γύρω από την Κύπρο.
Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011
Σαράντος Καργάκος, ἱστορικὸς-συγγραφέαςἈκούω ὅτι τὸ μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα τῶν νέων μας εἶναι ἡ ἀνεργία. Διαφωνῶ. Ἐδῶ καὶ τριάντα χρόνια εἶναι ἡ . ἐργασία. Ὁ νέος δὲ φοβᾶται τὴν ἀναδουλειά, φοβᾶται τὴ δουλειά. Μία οἰκογενειακὴ ἀντίληψη, ὅτι δουλειὰ εἶναι ὅτι δὲν λερώνει, ἐπεκτάθηκε καὶ στὸ νεοσουσουδιστικὸ σχολεῖο μὲ εὐθύνη τῶν κομμάτων, ποὺ γιὰ λόγους ψηφοθηρίας ἀποδύθηκαν σὲ μία χυδαία πολιτικὴ παιδοκολακείας, ἡ ὁποία μετὰ τὴ δικτατορία ἐξέθρεψε καὶ διαμόρφωσε δύο γενιὲς «κουλοχέρηδων». παιδιῶν δηλαδὴ ποὺ δὲν μποροῦν νὰ χρησιμοποιήσουν τὰ χέρια τοὺς -πέρα ἀπὸ τὴ μούντζα- γιὰ καμιὰ ἐργασία ἀπὸ αὐτὲς ποὺ ὀνομάζονται χειρωνακτικές, ἐπειδὴ -τάχα- εἶναι ταπεινωτικές. Κι ἂς βρίσκεται μέσα στὴ λέξη «χειρώναξ», σὰν δεύτερο συνθετικὸ τὸ «ἄναξ» ποὺ κάνει τὸν δουλευτή, τὸν ἀνα¬κτα χειρῶν, βασιλιὰ στὸ χῶρο του, βασιλιᾶ στὸ σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη ἄλλοτε ἱερὴ ποὺ ποδοπατήθηκε κι αὐτὴ μὲς στὴν ἀσυναρτησία μίας πολιτικῆς ποὺ ἔδειχνε ἀριστερὰ καὶ πήγαινε δεξιὰ καὶ τούμπαλιν.
Γι' αὐτὸ τουμπάραμε....Κάποτε, ἀκόμη κι ἀπὸ τὶς στῆλες τοῦ περιοδικοῦ αὐτοῦ, ποὺ δὲν εἶναι πολιτικὸ μὲ τὴν ξευτελισμένη ἔννοια τοῦ ὄρου, ἔγραφα πὼς ἡ ἀνεργία στὸν τόπον μᾶς εἶναι ἐπιλεκτική, ὅτι δουλειὲς ὑπάρχουν ἀλλὰ ὅτι δὲν ὑπάρχουν χέρια νὰ τὶς δουλέψουν. Κι ἔπρεπε νὰ κατακλυσθεῖ ὁ τόπος ἀπὸ 1,5 ἑκατομμύριο λαθρομετανάστες, γιὰ νὰ ἀποδειχθεῖ ὅτι στὴν Ἑλλάδα ὑπῆρχε δουλειὰ πολλὴ ἀλλὰ ὄχι διάθεση γιὰ δουλειά. Τὰ παιδιὰ -τὰ μεγάλα θύματα αὐτῆς τῆς ἱστορίας- εἶχαν γαλουχηθεῖ μὲ τὴ νοοτροπία τοῦ «White color workers». Ἔτσι σήμερα τὸ πιὸ φτηνὸ ἐργατικὸ καὶ ὑπαλληλικὸ δυναμικὸ εἶναι οἱ πτυχιοῦχοι, ποὺ ζητοῦν ἐργασία ἀκό¬μη καὶ στὸν ΟΤΕ ὡς ἔκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στὰ πιστοποιητικὰ προσόντων ἀκόμη καὶ διδακτορικά! Γέμισε ὁ τόπος πανεπιστήμια, σχολὲς ἐπὶ σχολῶν, ἐπιστημονι¬κοὺς κλάδους ἀόριστους, ὀμιχλώδεις καὶ ἀσαφεῖς, ἀπροσδιορίστου ἀποστολῆς καὶ χρησιμότητας. Πτυχία-φτερὰ στὸν ἄνεμο σὰν τὶς ἐλπίδες τῶν γονιῶν, ποὺ πιστεύουν ὅτι τὰ παιδιὰ καὶ μόνον μὲ τὰ «ντοκτορὰ» θὰ βροῦν δουλειά. Ἔτσι παράγονται ἐπιστήμονες ποὺ εἶναι δεκαθλητὲς τοῦ τίποτα, ἱκανοὶ μόνον γιὰ τὸ δημόσιο ἢ γιὰ ὑπάλληλοι κάποιας πολυεθνικῆς.
Παρ' ὅλο ποὺ γέμισε ἡ χώρα μᾶς τεχνικὲς σχολὲς (τί ΤΕΛ, τί ΤΕΙ, τί ΙΕΚ!) οἱ πιὸ ἄτεχνοι νέοι εἶναι οἱ νέοι της Ἑλλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικῆς σχολῆς καὶ δὲν ἔχουν πιάσει κατσαβίδι οἱ πιὸ πολλοί. Δὲν ξέρουν νὰ διορθώσουν μία βλάβη στὸ αὐτοκίνητό τους, στὸ ραδιόφωνο ἢ στὸ τηλέφωνό τους. Εἶναι ἄχεροι, οὐσιαστικὰ χωρὶς χέρια. Τώρα μὲ τὰ ἠλεκτρονικὰ ξέχασαν νὰ γράφουν, ξέχασαν νὰ διαβάζουν, ἐκτὸς φυσικὰ ἀπὸ «μηνύματα» τοῦ ἀφόρητου «κινητοῦ» τους.
Τούτη ἡ παιδεία, ποὺ ὄχι μόνο παιδεία δὲν εἶναι ἀλλὰ οὔτε καν ἐκπαίδευση, ἀφοῦ δὲν καλλιεργεῖ καμιὰ δεξιότητα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ραθυμία, τὴν ἀναβλητικότητα καὶ τὸ φόβο τῆς δουλειᾶς, ὄχι μόνο δὲν καλλιεργεῖ τὸν νέο ἐσωτερικὰ ἀλλὰ τὸν πετρώνει δημιουργικὰ σὰν τὰ παιδιὰ τῆς Νιόβης. Τὰ κάνει ἄχρηστα τὰ παιδιὰ γιὰ παραγωγικὴ ἐργασία, γιατί ὁ θεσμὸς τῆς παπαγαλίας καὶ ἡ νοοτροπία τῆς ἥσσονος προσπάθειας, μὲ τὸ πρόσχημα νὰ μὴν τὰ κουράσομε, τοὺς ἀφαιρεῖ τὴν αὐτενέργεια, τὴν πρωτοβουλία, τὴ φαντασία καὶ τὴν πρωτοτυπία. Τὸ σχολεῖο, ἀντὶ νὰ μαθαίνει τὰ παιδιὰ πὼς νὰ μαθαίνουν, τὰ νεκρώνει πνευματικά. Δὲν τὰ μαθαίνει πὼς νὰ σκέπτονται ἀλλὰ μὲ τί νὰ σκέπτονται. Ἔτσι τὰ κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει ὅρια στὸν ὁρίζοντα τῆς σκέψης καὶ τῶν ἐνδιαφερόντων. Τὰ χαμηλοποιεῖ. Τὰ κάνει νὰ βλέπουν σὰν τὰ σκαθάρια κοντά, κι ὄχι νὰ θρώσκουν ἄνω, νὰ ἔχουν ἔφεση γιὰ κάτι πιὸ πέρα, πιὸ τρανὸ καὶ πιὸ μεγάλο.
Τὸ ἔμβλημα πιὰ τοῦ ἑλληνικοῦ σχολείου δὲν εἶναι ἡ γλαῦξ, εἶναι ὁ παπαγάλος, ὁ μαθητὴς-βλὰξ ποὺ καταπίνει σελίδες σὰν χάπια καὶ ποὺ θεωρεῖ ὡς σωστὸ ὅτι γράφει τὸ σχολικό. Καὶ τὸ λεγόμενο «σχολικὸ» εἶναι συνήθως αἰσχρὸ καὶ ὡς λόγος καὶ ὡς περιεχόμενο.
Καὶ τολμῶ νὰ λέγω αἰσχρό, διότι πρωτίστως τὸ «Ἀναγνωστικὸ» ποὺ πρέπει νὰ εἶναι εὐαγ¬γέλιο πνευματικὸ εἰδικὰ στὸ Δημοτικό, ἀντὶ νὰ καλλιεργεῖ τὴν ἀγάπη γιὰ τὴ δουλειά, καλ¬λιεργεῖ τὴν ἀπέχθεια. Ποῦ πιά, ὅπως παλιά, ὁ ἔρωτας γιὰ τὴν ἀγροτική, τὴ βουκολικὴ καὶ τὴ θαλασσινὴ ζωή; Ὁ ναύτης δὲν εἶναι πρότυπο ζωῆς. Πρότυπο ζωῆς εἶναι ὁ «χαρτογιακάς». Ὅσο κι ἂν ἤσαν κάπως ρομαντικὰ τὰ παλιὰ «Ἀναγνωστικά», καλλιεργοῦσαν τὸν ἔρωτα γιὰ τὴ δουλειά. Ἀκούω πὼς δὲν πάει καλὰ ἡ οἰκονομία. Μὰ πῶς νὰ πάει, ὅταν μὲ τὴ ναυτι¬λία ποῦ προσφέρει τὸ 5,6% τοῦ ΑΕΠ ἀσχολεῖται μόνο τὸ 1% τῶν Ἑλλήνων; (Μὲ τὸν ἀγροτικὸ τομέα ποὺ προσφέρει τὸ 6,6% τοῦ ΑΕΠ ἀσχο¬λεῖται τὸ 14,5% τοῦ πληθυσμοῦ). Διερωτῶμαι, τί εἴδους ναυτικὸς λαὸς εἴμαστε, ὅταν ἀποστρεφόμαστε τὴν θάλασσα καὶ στὰ ἑλληνικὰ καράβια κυριαρχοῦν Φιλιππινέζοι , Ἀλβανοὶ καὶ μελαψοὶ κάθε ἀποχρώσεως; Τὸ σχολεῖο καλλιεργεῖ τὸν ἔρωτα γιὰ τὴν τεμπελιά, ὄχι γιὰ δουλειά. Τὰ πανεπιστήμια καὶ οἱ ποικιλώνυ¬μες σχολὲς ἐπαυξάνουν τὸν ἔρωτα αὐτό. Πράγματα ποὺ μποροῦν νὰ διδαχθοῦν ἐντὸς ἑξαμήνου -καὶ μάλιστα σὲ σεμιναριακοὺ τύπου μαθήματα- ἀπαιτοῦν τετραετία! Βγαίνουν τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὶς σχολὲς καὶ δικαίως ζητοῦν ἐργασία μὲ βάση τὰ «προσόντα» τους, ἀλλὰ τέτοιες ἐργασίες ποὺ ζητοῦν τέτοια προσόντα δὲν ὑπάρχουν. Ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὑπάρχουν δύο σχολὲς θεατρολογίας -πέρα ἀπὸ τὶς ἰδιωτικὲς θεατρικὲς σχολὲς- ποὺ προσφέρουν ἄνω τῶν 300 πτυχίων τὸ ἔτος. Ποῦ θὰ βροῦν δου¬λειὰ τὰ παιδιὰ αὐτά;
Ἂν ὅμως τὸ σχολεῖο ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ καλλιεργοῦσε τὴν τόλμη, τὴν αὐτενέργεια, βρά¬βευε τὴν πρωτοβουλία, τὴν ἀνάληψη εὐθυνῶν, τὴν ἀγάπη γιὰ τὴν ὁποιαδήποτε δουλειὰ ἀκό¬μη καὶ τοῦ πλανόδιου γαλατά, θὰ εἴχαμε κάνει τὴν Ἑλλάδα Ἐλδοράδο, ὅπως ἔγινε Ἐλδοράδο γιὰ τοὺς ἐργατικοὺς Ἀλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αἰγυπτίους ἁλιεῖς, Πακιστανοὺς καὶ Οὐκρανούς.
Σήμερα αὐτοὶ εἶναι ἡ ἐργατικὴ κι αὔριο ἡ ἐπιχειρηματικὴ τάξη τῆς Ἑλλάδος. Κι οἱ Ἕλληνες, ἀφήνοντας τὴν πατρώα γῆ στὰ χέ¬ρια τῶν Ἀλβανῶν ποὺ τὴν δουλεύουν, τὴν πατρώα θάλασσα στὰ χέρια τῶν Αἰγυπτίων ποὺ τὴν ψαρεύουν, θὰ μεταβληθοῦν σὲ νομάδες τῆς Εὐρώπης ἢ τῶν ΗΠΑ ἢ θὰ τρέχουν γιὰ δουλειὰ στὴν Ἀλβανία ποὺ ξεπερνᾶ σὲ νόμιμη καὶ παράνομη ἐπιχειρηματικὴ δραστηριότητα ὅλες τὶς χῶρες τῆς Βαλκανικῆς. Γέμισαν τὰ Τίρανα οὐρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μέν, σύγχρονα δέ. Περίπου 100 ἰδιωτικὰ σχολεῖα λειτουργοῦν στὴν πρωτεύουσα τῆς χώρας τῶν ἀετῶν.
Ἐμεῖς ἀφήσαμε ἀδιαπαιδαγώγητη τὴν ἐργατικὴ καὶ τὴν ἀγροτικὴ τάξη. Στὴν πρώτη περάσαμε σὰν ἰδεολογία-θεολογία τὸ σύνθημα «Νόμος εἶναι τὸ δίκιο τοῦ ἐργάτη» καὶ ὑποχρεώσαμε πλῆθος ἐπιχειρήσεις νὰ κλείσουν ἢ νὰ μεταφερθοῦν ἄλλου. Μετὰ διαφθείραμε τοὺς ἀγρότες μὲ παροχὲς χωρὶς ὑποχρεώσεις καὶ τοὺς δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε ἡ ἐπαρχία μὲ «Κέντρα Πολιτισμοῦ», ὅπου «μπαγιαντέρες» κάθε λογὴς καὶ φυλῆς ἀναβαν ποῦρο μὲ φωτιὰ πεντοχίλιαρου! Τὸ μπουκάλι μὲ τὸ οὐΐσκυ βαπτίστηκε . ἀγροτι¬κό! Τώρα, ὅμως, ποὺ ἔρχονται τὰ «ἐξ ἑσπερίας νέφη» χτυπᾶμε τὸ κεφάλι μας. Καὶ ποὺ νὰ φθά¬σουν τὰ «ἐξ Ἀνατολῆς» σὰν εἰσέλθει ἡ Τουρ¬κία στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση! Θὰ γίνει ἡ Ἑλλὰς vallis flentium (=κοιλὰς κλαυθμώνων) καὶ θὰ κινεῖται quasi osculaturium inter flentium et dolorum (=σὰν ἐκκρεμὲς μεταξὺ θλίψεως καὶ ὀδύνης).
Δὲν εἶμαι ὑπὲρ μίας παιδείας ποὺ θὰ ὑπο¬τάσσεται στὴν οἰκονομία. Θεωρῶ ὀλέθριο νὰ χαράσσεται μία ἐκπαιδευτικὴ πολιτικὴ μὲ κρι¬τήρια οἰκονομικῆς ἀναγκαιότητας. Θεωρῶ ὀλέθρια ὅμως καὶ τὴν παιδεία ποὺ ἐθίζει τὰ παιδιὰ στὴν ὀκνηρία, ποὺ τὰ κουράζει μὲ τὴν παπαγαλία καὶ τὸ βάρος ἀχρήστων μαθημὰ-τῶν. Τὸ μεγαλύτερο κεφάλαιο τῆς χώρας εἶναι τὰ κεφάλια τῶν παιδιῶν της. Τούτη ἡ παιδεία ἀποκεφαλίζει τὰ παιδιά. Τὰ κάνει ἱκανὰ νὰ μὴν κάνουν τίποτε. Οὔτε νὰ βλαστημήσουν. Ἀκόμη καὶ ἡ αἰσχρολογία τοὺς περιορίζεται στὴ λέξη ποὺ τὰ κάνει συνονόματα. Ἂν τοὺς πεῖς βρισιὰ τῆς περασμένης 20ετίας θὰ νομὶ-σοῦν ὅτι μιλᾶς ἀρχαία Ἑλληνικά!
Εἶναι θλιβερὴ ἡ εἰκόνα ποὺ παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθὲς καὶ θὰ παρουσιάζει κι αὔριο ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία: νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἄνω τῶν 65 ἐτῶν, ἄνω τῶν 70 ἐτῶν, ποῦ, ἐνῶ ἔχουν συνταξιοδοτηθεῖ, ἐργάζονται νυχθημερόν, γιὰ νὰ συντηροῦν τὰ παιδιὰ τοὺς μέχρι νὰ τελειώσουν τὶς ἀτελείωτες σπουδές τους, τὰ παιδιὰ ποῦ λιώνουν τὰ νιάτα τους στὰ «κηφηνεία», ποῦ πᾶνε σπίτι τους νὰ κοιμηθοῦν τὴν ὥρα ποῦ οἱ Ἀλβανοὶ πᾶνε γιὰ δουλειά, θὰ μοῦ πεῖτε, τί δουλειά; Ὁποιαδήποτε δουλειά, ἀρκεῖ νὰ εἶναι τίμια. Ὅταν μικροὶ -ἀκόμη στὸ Δημοτικὸ- μαθαίναμε ἀπέξω τὸν Τυρταῖο (ποιὸς τολμᾶ σήμερα νὰ διδάξει Τυρταῖο;) δὲν τὸν μαθαίναμε γιὰ νὰ γίνουμε πολε¬μοχαρεῖς ἀλλὰ γιὰ νὰ νοιώθουμε ντροπή, ὅταν στὴν μάχη τῆς ζωῆς, στὴν πρώτη γραμμὴ εἶναι οἱ παλαιότεροι, οἱ «γεραιοὶ» καὶ οἱ νέοι κρύβο¬νται πίσω ἀπὸ τὴ σκιά τους. «Αἰσχρὸν γὰρ δὴ τοῦτο. κεῖσθαι πρόσθε νέων ἄνδρα παλαιότερον».
Σήμερα, βέβαια, οἱ χειρωνακτικὲς ἐργασίες ἐλέγχονται σχεδὸν κατ' ἀποκλειστικότητα ἀπὸ ξένους. Στὶς οἰκοδομὲς μιλοῦν ἀλβανικά, στὰ χωράφια πακιστανικά. Σὲ λίγο οἱ χειρωνακτικὲς ἐπιχειρήσεις θὰ περάσουν στὰ χέρια τῶν Κινέζων ποὺ κατασκευάζουν ἤδη τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν τουριστικῶν εἰδῶν ποὺ θυμίζουν. Ἑλλάδα. Ἀκόμη καὶ τὶς σημαῖες μας στὴν Κίνα τὶς φτιάχνουν! Κι ἐμεῖς; Ἐμεῖς, ὅπως πάντα, φτιάχνουμε τὰ τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τὴ ζωή μας στὴν τηλοψία, ποὺ δίνει τὰ μοντέρνα πρότυπα ὀκνηρίας στὴ νεολαία, ποθοῦμε μία χρυσίζουσα ζωὴ σὰν αὐτὴν ποὺ προσφέρει τὸ «γυαλί», ἀγοράζουμε πολυτελῆ αὐτοκίνητα μὲ δόσεις, κάνουμε διακοπὲς μὲ «διακοποδάνεια», ἑορτάζουμε μὲ «ἐορτοδάνεια» καὶ πεθαίνουμε μὲ «πεθανοδάνεια». Ἔλεγε ὁ Φωκίων, ποὺ πλήρωσε τέσσερεις δραχμὲς τὴ δεύτερη δόση τοῦ κωνείου ποὺ χρειαζόταν γιὰ νὰ «ἀπέλθει», πὼς στὴν Ἀθήνα δὲν μπορεῖ οὔτε δωρεὰν νὰ πεθάνει κανείς. Ἔπρεπε νὰ ζοῦσε τώρα.
Λυπᾶμαι ποὺ θὰ τὸ πῶ, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸ πῶ: τὸ σχολεῖο, οἱ σχολὲς καὶ τὰ ΜΜΕ σακάτε¬ψαν καὶ σακατεύουν τὴ νεολαία, γιατί μιλοῦν συνεχῶς γιὰ τὰ δικαιώματά της -δικαιώματα στὴν τεμπελιὰ- καὶ ποτὲ γιὰ ὑποχρεώσεις, ποτὲ γιὰ χρέος, ποτὲ γιὰ καθῆκον. Τὸ καθῆκον ἔγινε ἄγνωστη λέξη.
Ο λαός θα εξεγερθεί με την ανδρεία του απελπισμένου
του Στέλιου Παπαθεμελή
Δεν ξέρω αν, όσα βιώνουμε στον τόπο μας και όσα βλέπουμε γύρω μας, θυμίζουν τις τελευταίες μέρες του Σοβιέτ, ή τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας, αλλά μέσα από αυτή τη δοκιμασία πρέπει να εξαγοράσουμε τον καιρό και να διασώσουμε ζωντανή την πίστη και την ελπίδα. Οπωσδήποτε δεν μπορεί η ιστορία να εξελιχθεί ερήμην του Θεού που είναι ο κύριος της ιστορίας.
Η καταστροφική διστακτικότητα της παρούσας ευρωπαϊκής ηγεσίας αποθηρίωσε την κρίση. Έλλειμμα πολιτικής ανδρείας κατελόγισε στους Ευρωπαίους πολιτικούς, άνδρες και γυναίκες ο Βλαντιμίρ Πούτιν, για την ανικανότητά τους να λύσουν το δημοσιονομικό πρόβλημα μιας χώρας, της Ελλάδας, που είναι μόλις το 2% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης.
Ανδρεία, είδος ουσιώδες εν ανεπαρκεία. «Έστι δε ανδρείας και το πονείν και το καρτερείν και αιρείσθαι ανδραγαθίζεσθαι» έλεγε ο Αριστοτέλης (Ηθικά Νικομάχεια,3,9). Είναι, δηλαδή, χαρακτηριστικό της ανδρείας να αντέχει μόχθους, να έχει υπομονή και να τολμά ανδραγαθήματα. Διότι τότε θα την ακολουθεί «η ευτολμία, η ευψυχία και το θάρρος, έτι τε η μεγαλοψυχία και η καρτερία» συμπληρώνει ο Σταγειρίτης.
Με ηγεσίες, όμως ευρωπαϊκές και ελλαδικές, συντριπτικά κατώτερες των περιστάσεων πώς να προσδοκά κανείς υπέρβαση της Κρίσης που οδεύει ήδη στην δεύτερη φάση της ύφεσης;
Η ευρωπαϊκή κρίση με αιχμή την ελληνική που η ΕΕ αποδεικνύεται ανίκανη να διαχειρισθεί, απειλεί το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Δηλαδή τελικά την ίδια την Αμερική. Γι’ αυτό πήγε ο κ. Γκάιτνερ στο Βρόκλαβ να ταρακουνήσει τους Ευρωπαίους για τις επιπτώσεις της στην άλλη ακτή του Ατλαντικού. Είναι γεγονός ότι ο κόσμος έγινε μικρότερος και ο απειροελάχιστος τοπικός στρόβιλος προκαλεί γενικότερη τρικυμία και σίγουρα εν κρανίω πυγμαίων ηγεσιών.
Η Ελλάς δεν διαπραγματεύθηκε τίποτε. Απεδέχθη αμαχητί στα τυφλά τον Απρίλιο του 2010 την υποταγή της στην Τρόικα και ο βασικός τότε αρμόδιος υπουργός ομολόγησε με απύθμενη ελαφρότητα, (αφού είχε υπογράψει) το αμίμητον: «Δεν έχω προλάβει ακόμα να διαβάσω το κείμενο» (sic!).
Είναι επιβεβαίωση κατά κράτος ηττημένων μυαλών, οι κυβερνητικοί χειρισμοί που ακολούθησαν και αλυσσόδεσαν τη χώρα και τον λαό της, με κατάληξη το ταγκό της χρεοκοπίας.
Εφιαλτικό και γι’ αυτό παραείναι αληθινό το αφήγημα της κρίσης: «Το μνημόνιο συντάχθηκε στο πόδι από εμάς και την τρόικα» παραδέχεται υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος που συμμετείχε στη (μόνον κατ’ όνομα…) διαπραγμάτευση άρπα κόλλα» λέει. «Δεν είχαμε ιδέα τι γράφαμε και σε ανάλογη και μεγαλύτερη σύγχυση βρίσκονταν οι εμπειρογνώμονες της τρόικας, οι οποίοι εργάζονταν υπό την ασφυκτική πίεση της Επιτροπής και του Ταμείου». Σύμφωνα με συγκλίνουσες μαρτυρίες, δεν είχε γίνει η παραμικρή προετοιμασία και απλώς την τελευταία στιγμή απομονώνονταν τμήματα από παλαιότερα μνημόνια του ΔΝΤ με την Τουρκία, το Μεξικό ή την Ουγγαρία και προσαρμόζονταν βιαστικά για να συνθέσουν το ελληνικό μνημόνιο. «Είναι μια κακή συρραφή, ένα “μνημόνιο-Φρανκενστάιν”» λέει υπουργός, ο οποίος ομολογεί ότι είχε στη διάθεσή του λιγότερες από τρεις ώρες για να διαβάσει, να κατανοήσει, να αξιολογήσει και να εγκρίνει το τμήμα της συμφωνίας που αφορούσε τις δεσμεύσεις του υπουργείου του για τα επόμενα τέσσερα χρόνια! (Βήμα, Π.Παπαδόπουλος,16/10/11).
Μεσοπρόθεσμο και Εφαρμοστικοί Νόμοι συμπληρώνουν, επί του παρόντος-το μέλλον αόρατον-το πλέγμα των δυναστικών θεσμών μέσω των οποίων αφαιμάσσεται και η τελευταία ρανίδα οικονομικής αντοχής των πολιτών, ενώ ταυτόχρονα δολοφονείται κάθε αναπτυξιακή πιθανότητα.
Ακόμα και οι άπληστες αγορές, αρχίζουν να βλέπουν τώρα ότι η βιαίως επιβληθείσα ασφυκτική λιτότητα, οδηγεί την ελληνική οικονομία σε ολέθριους δρόμους.
Σώφρων ο Laurent Cordonier τολμάει έξω από τα δόντια να προειδοποιήσει: «Αν δεν θέλουμε να ξεσπάσει λαϊκή επανάσταση, να αρπάξει την εξουσία μια αιμοσταγής δικτατορία, ή να εξαφανιστεί ο ελληνικός πολιτισμός…». Ο Γάλλος στοχαστής μας περιγράφει το τρομακτικότερο σενάριο και συνεχίζει «μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι ένα ανεπτυγμένο έθνος δεν θα ανεχόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα την ετήσια αφαίρεση του 6% του πλούτου που παράγει. Πόσο μάλλον που το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί στο ήμισυ των μισθών που καταβάλλονται ετησίως για αμοιβή των δημοσίων υπαλλήλων της χώρας» (Monde Diplomatique/ «Ε» 16.10.11).
Στυγνή ληστεία ονόμασε προχθές το σύστημα ΔΝΤ ο πολύς Νόαμ Τσόμσκυ. Και συμπλήρωσε «κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής, ακριβώς όπως η Μαφία. Όπως οι μαφιόζοι έχουν τα λεφτά να δανείσουν αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω» (ΒΗΜΑgazino 16/10/11).
Η διεθνής των τοκογλύφων λεηλατεί τον πλανήτη, περιφρονεί τον άνθρωπο, μυκτηρίζει το Θεό και λατρεύει το κέρδος.
Οι κυβερνώντες πρέπει να αντελήφθησαν ότι πλέον δεν τους παίρνει άλλο. Ενδεικτικά και τα ενδοεξουσιαστικά παιχνίδια με τριάδες επιδόξων πολιτικών αναμορφωτών στην πραγματικότητα όμως παραμορφωτών.
Ο ξεσηκωμός του λαού αυτό το διήμερο είναι δείγμα βίαιης αφύπνισής του που προκάλεσε ο σαδισμός των μέτρων τους.
«Βρέστε άλλες λύσεις» έγραψε στην αγωνιώδη Εγκύκλιό του ο Μεσογαίας Νικόλαος. «Αν δεν μπορείτε, ομολογήστε την αδυναμία σας. Δεν είναι ντροπή να μην μπορεί κανείς. Είναι όμως απαράδεκτο να επιμένει στην ευθύνη γενικευμένης καταστροφής μας».
Το σημερινό κυβερνητικό σχήμα πνέει πλέον τα λοίσθια. Μπορεί εν τούτοις να προσφέρει μια θετική υπηρεσία στην πατρίδα αν:
α) Προ πάσης αποχώρησής του κάνει μια Στροφή 180ο στην πολιτική του. Ελάχιστα πιθανό, αλλά όχι αδιανόητο σήμερα.
β) Συμπράξει σε κυβέρνηση του ευρύτερου δυνατού φάσματος που θα επιχειρήσει την Στροφή.
Η Ευρωζώνη, αλλά και η ίδια η Ε.Ε. τελεί υπό την δαμόκλεια σπάθη της διάλυσης. Την ελληνική αποπομπή θα την επιθυμούσε, αλλά δεν την αποτολμά, γιατί θα επετάχυνε τη διάλυση για την οποία το Διευθυντήριο δεν είναι το γε νυν αποφασισμένο.
Η Ελλάδα εξακολουθεί παρά την αυτοαχρήστευσή του να έχει ένα τρομερό όπλο, την απειλή της παύσης πληρωμών για να επιτύχει μια ριζική επαναδιαπραγμάτευση.
Την απειλή αυτή, ή θα την χρησιμοποιήσει, τώρα, ένα άλλο σχήμα, ή θα τo πράξει μια μετεκλογική κυβέρνηση.
Το πρόβλημα είναι ότι σήμερα κανένα από τα κατεστημένα κόμματα δεν τολμά να επαγγελθεί την αποπομπή της Τρόικας από την Ελλάδα, που είναι εν τούτοις η μόνη δυνατότητα να μπει η χώρα σε μια προοπτική ταχύρρυθμης ανάπτυξης, την οποία μας έχει de facto απαγορεύσει η Τρόικα.
Πρέπει να αποτρέψουμε την αφρικανοποίηση της χώρας, όπως εύστοχα γράφει στην άρτι εκδοθείσα μελέτη της «Όλη η αλήθεια για χρέος και ελλείμματα και πώς θα σωθούμε» η Μαρία Δελιβάνη και το ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου, «που ισοδυναμεί με πτώχευση της Ελλάδας και μάλιστα στο διηνεκές».
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011
Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος της δημιουργίας του νέου στρατοπέδου στο Φάρο Ικαρίας;
Πολλά ακούγονται ως φαιδρές εξηγήσεις για τη δημιουργία του νέου στρατοπέδου το οποίο απροειδοποίητα και με περισσή βιασύνη, ετοιμάζεται στο Φάρο, πίσω από το αεροδρόμιο της Ικαρίας.
Γιατί, στις μέρες μας, όπου λόγω κόστους κλείνουν στρατόπεδα ανά την Ελλάδα για να "αξιοποιηθούν" και μειώνεται η θητεία, λόγω δημογραφικού προβλήματος αλλά και συνειδητής πολιτικής από τις τελευταίες κυβερνήσεις, επιλέχθηκε να δημιουργηθεί μία νέα μίνι-στρατιωτική βάση με βαρέα όπλα και αρκετές δεκάδες στρατιώτες στην Ικαρία;
Υπάρχει κάτι για το οποίο ανησυχεί η κυβέρνηση και η στρατιωτική ηγεσία, σε σχέση με τα μέρη μας και τις γεωπολιτικές διεκδικήσεις των Τούρκων για τους Φούρνους (όπως για το Καστελόριζο και το Αγαθονήσι) και αποσκοπούν στην ενίσχυση της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή;
Το σημείο μεταξύ αεροδρομίου και Δράκανου όπου στήνεται το στρατόπεδο, η ανατολικότερη αιχμή της Ικαρίας, καλύπτει τον αερολιμένα, ενισχύει επαρκώς τα νώτα της Σάμου, ελέγχει άνετα το μπουγάζι και παρέχει τη γρηγορότερη πρόσβαση στους Φούρνους, έτσι δεν είναι;
Γιατί δεν ενημερώνουν οι ιθύνοντες ευθέως και εγκαίρως ώστε να μην παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις το θέμα;
Θα επανέλθουμε με λεπτομέρειες.
Ικάριος Ζήδρος
Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011
Σβήνουν οι μηχανές στην ακτοπλοΐα
Ζημιές: Πλήγμα το ακριβό πετρέλαιο και η έλλειψη ρευστότητας
 |
Στα «βράχια» οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια η ακτοπλοΐα, λόγω των τιμών του πετρελαίου και της έλλειψης τραπεζικής χρηματοδότησης.
Μπορεί η απεργία της ΠΝΟ να έληξε και τα πλοία να ξεκίνησαν και πάλι τα δρομολόγια, όμως δεν αποκλείεται, σύντομα, ορισμένα εξ αυτών τουλάχιστον να ξαναδέσουν, λόγω οικονομικών συνθηκών.
Οπως υπολογίζουν οι ακτοπλοϊκές εταιρείες, ούτε ένα δρομολόγιο δεν είναι κερδοφόρο, ενώ και τα αποτελέσματα του τρίτου τριμήνου, που περιλαμβάνουν τη θερινή περίοδο, δεν κάλυψαν τις ζημίες του πρώτου εξαμήνου, με αποτέλεσμα το εννεάμηνο να είναι ζημιογόνο.
Το κόστος
Σύμφωνα με ακτοπλοϊκούς κύκλους, ένα επιβατηγό πλοίο, προκειμένου να διατηρηθεί δρομολογημένο, θα πρέπει να καλύπτει με την καθημερινή του λειτουργία το κόστος καυσίμων και πληρώματος. Αυτό σημαίνει ένα κόστος περί τα 50.000 ευρώ την ημέρα, εκ των οποίων τα 40.000 ευρώ είναι τα καύσιμα, αν πρόκειται για σύγχρονο πλοίο.
Το ίδιο πλοίο, συνυπολογιζομένων και των υπολοίπων εξόδων (χρηματοοικονομικά, συντήρηση, λιμενικά τέλη, διοικητικά έξοδα τελών κ.λπ.) έχει κόστος που ξεπερνά τα 80.000 ευρώ την ημέρα.
Με τις σημερινές πληρότητες, είναι αδύνατον να καλυφθεί το κόστος αυτό, παρά μόνο ορισμένες ημέρες της θερινής περιόδου. Ετσι εξηγούνται και οι μεγάλες ζημιές, ύψους 244 εκατ. ευρώ, των πέντε μεγαλύτερων εταιρειών (ΑΝΕΚ, Attica, Hellenic Seaways, Minoan Lines και ΝΕΛ) για το 2010.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι τιμές των ναυτιλιακών καυσίμων έχουν αυξηθεί κατά μέσο όρο το εννεάμηνο του 2011, σε σύγκριση με το 2010, από 27,5% έως 32%, ανάλογα με τον τύπο καυσίμου. Πρόκειται για πολύ μεγάλη αύξηση, εάν ληφθεί υπόψη η επιβάρυνση που προκαλεί στα αποτελέσματα της εταιρείας. Σύμφωνα με το ετήσιο οικονομικό δελτίο της ΑΝΕΚ, μια αύξηση ή μείωση κατά 5% της τιμής των καυσίμων επηρεάζει το κόστος κατά 5 εκατ. ευρώ.
Ταυτόχρονα, η πιστωτική χρηματοδότηση έχει περιορισθεί δραματικά, λόγω της δημοσιονομικής κρίσης. Οπως σημειώνει παράγοντας της ακτοπλοΐας, οι τράπεζες δεν δέχονται πλέον να χρηματοδοτούν τις εταιρείες έναντι, με βάση τις συμβάσεις των αγόνων γραμμών.
Η μόνη διέξοδος είναι ο περιορισμός των δρομολογίων στα απολύτως απαραίτητα. Οι ακτοπλοϊκές εταιρείες εξετάζουν ήδη ποια δρομολόγια θα περικόψουν, με βάση τα παραπάνω κριτήρια, και ποια πλοία θα δέσουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι «σιωπηρά» ήδη ορισμένα πλοία έχουν δέσει, μειώνοντας έτσι τα δρομολόγια από και προς Πειραιά.
Ο τζίρος
Αδιέξοδο επίσης χαρακτηρίζεται και το «παιχνίδι με τον τζίρο». Μία αύξηση του τζίρου που οδηγεί και σε αύξηση των ζημιών στην παρούσα συγκυρία δεν θα αποβεί ωφέλιμη, εάν δεν μειωθούν σημαντικά τα κόστη καυσίμων και αυξηθεί η επιβατική κίνηση, εκτιμούν ακτοπλοϊκοί παράγοντες. Οσοι πιστεύουν ότι, δίνοντας βάρος στον τζίρο, θα μπορέσουν στο μέλλον να επιβιώσουν, κάνουν λάθος, προσθέτουν οι ίδιοι παράγοντες.
Η ακτοπλοΐα οδηγείται στα «βράχια», τονίζουν οι ακτοπλόοι και στρέφονται προς το υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, ζητώντας να εξετάσει τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί κατά καιρούς από τον κλάδο.
Ομαλοποίηση
Στο μεταξύ, ομαλοποιήθηκε, χθες, από το μεσημέρι, η κατάσταση στο λιμάνια του Πειραιά, καθώς η ΠΝΟ ανέστειλε, μέχρι την προσεχή Δευτέρα, τη συνδικαλιστική δράση κατά εταιρειών που δεν έχουν καταβάλει τα αναδρομικά με βάση τη συλλογική σύμβασης εργασίας που υπέγραψε για το 2010 και 2011 με το Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας, πριν από τη συγχώνευσή του με την Ενωση Επιχειρήσεων Ναυτιλίας (ΕΕΝ).
Υπενθυμίζεται ότι τη συγκεκριμένη σύμβαση δεν την είχαν αποδεχθεί οι εταιρείες - μέλη τής τότε ΕΕΝ και είχαν προσφύγει στη δικαιοσύνη.
ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΣ - lkar@naftemporiki.gr
Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011
Μας δανείζουν με αυτά που μας χρωστάνε!
Εθνική απαίτηση επιτακτικού χαρακτήρα αποτελεί η διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων. Η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα τουλάχιστον 575 δις ευρώ, αλλά, με διάφορα προσχήματα, ποτέ δεν συναίνεσε στην αποπληρωμή των αποζημιώσεων.
Ήταν 26 Φεβρουαρίου του 2010, όταν από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός της χώρας, Γιώργος Παπανδρέου, υποστήριζε ότι η Ελλάδα δεν έχει παραιτηθεί από το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση με αφορμή το πρωτοσέλιδο του γερμανικού Focus, με τη γνωστή χειρονομία της Αφροδίτης, καθώς στην Ελλάδα είχε ξεσηκωθεί θύελλα αντιδράσεων. Μάλιστα, ο κ. Παπανδρέου ανέφερε ότι και κατά το παρελθόν ως υπουργός Εξωτερικών «είχα θέσει το θέμα των αποζημιώσεων στο Γερμανό ομόλογό μου Γιόσκα Φίσερ, αλλά το θέμα δεν προχώρησε». Παρότι, όμως, ο πρωθυπουργός γνώριζε επακριβώς τις απαιτήσεις της χώρας έναντι της Γερμανίας, τρεις μήνες μετά, το Μάιο του 2010 έβαζε την υπογραφή του μαζί με τον κ. Παπακωνσταντίνου στο Μνημόνιο, όπου, όπως αναφέρεται στο κεφάλαιο, άρθρο 7 της δανειακής σύμβασης, που αφορά στην αποπληρωμή: «Όλες οι πληρωμές που θα πραγματοποιηθούν από το δανειολήπτη καταβάλλονται στο ακέραιο, χωρίς μείωση, λόγω συμψηφισμού ή ύπαρξη ανταπαίτησης».
Η ιστορία του αναγκαστικού κατοχικού δανείου της κατοχής μαρτυρεί τα αδιαμφισβήτητα δίκαια της ελληνικής πλευράς.
Κατά τα χρόνια της κατοχής της Ελλάδας από τους Ναζί, οι ανάγκες για χρηματικά κεφάλαια και για τη συντήρηση του στρατού των Ναζί, τους οδήγησαν στη λήψη αναγκαστικού δανείου από την Ελλάδα και συγκεκριμένα τη Τράπεζα της Ελλάδος.
Χρησιμοποίησαν, επίσης, μεταξύ άλλων και μια πιο εξευγενισμένη μέθοδο, τη μέθοδο του πληθωρισμού. Τύπωναν, δηλαδή, στην Τράπεζα της Ελλάδος όσα χαρτονομίσματα ήθελαν, δίχως αντιδράσεις και με τα χρήματα αυτά «αγόραζαν» ό,τι ήθελαν. Αυτή η μορφή ληστείας είχε ως θύματα ορισμένες κοινωνικές τάξεις και ειδικότερα όλους εκείνους που είχαν εισοδήματα σε δραχμές, δηλαδή σε χρεόγραφα, σε καταθέσεις, σε μετρητά κ.λπ.
Με τον πληθωρισμό που προκλήθηκε εξανεμίστηκε η αξία της δραχμής και καταληστεύθηκε ο πλούτος της Ελλάδας.
Όπως ομολόγησε και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας του Γ' Ράιχ, Φουνκ, σε άρθρο του, η Ελλάδα «δοκίμασε τα δεινά του πολέμου και υπέστη τις συνέπειές του όπως ίσως καμιά άλλη χώρα της Ευρώπης»….
Ολόκληρα τα άρθρα των Παντελή Ζήλου, για τη σύγχρονη πολιτική διαχείριση του ζητήματος και του Σπύρου Ρεπούση για το ιστορικό της σύναψης του κατοχικού δανείου, στα «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», στο τεύχος 106, που κυκλοφορεί εκτάκτως την Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011.
ΣΕΕΝ: «Καταστροφής συνέχεια»
Ο ΣΕΕΝ εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
«Ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ) ευθύς μετά την συγχώνευση των φορέων (ΕΕΝ-ΣΕΕΝ) έλαβε από την ΠΝΟ ως δώρο την 8ήμερη απεργία σε μία γενικότερη προσπάθειά της να καταστρέψει την επιβατηγό ναυτιλία και τους ναυτικούς που υποτίθεται ότι προστατεύει.
Με σύμπραξη τον Μάιο 2011 του τότε Υπουργού και της ΠΝΟ και με πρωτοφανείς μεθοδεύσεις προχώρησαν σε αυξήσεις της ΣΣΕ των ετών 2010 και 2011 ύψους 1,5% και 1% αντίστοιχα και μάλιστα αναδρομικά, όταν ολόκληρος ο Ελληνικός λαός βίωνε και βιώνει μειώσεις μισθών και συντάξεων από 20% έως 50%.
Η προκλητική εμμονή της ΠΝΟ να θεωρεί εαυτούς προνομιούχους έναντι ολοκλήρου του Ελληνικού λαού κρίνεται ως απαράδεκτη. Ενώ λοιπόν ταλαιπωρήθηκαν οι νησιώτες μας επί 8 ημέρες, η λήξη της απεργίας εκ μέρους της ΠΝΟ συνοδεύτηκε από μια πρωτόγνωρη απόφαση, να χωρίσει τους πλοιοκτήτες σε «φίλους» και «εχθρούς» και να προχωρήσει στο γνωστό σύστημα επιβίωσής της «το διαίρει και βασίλευε» αφού ως επαγγελματίες συνδικαλιστές με πλουσιότατες αποδοχές γνωρίζουν καλά πως να παίζουν τέτοιου είδους «παιχνίδια».
Με πρωτοφανείς αποφάσεις δικτατορικής νοοτροπίας η ΠΝΟ επιτρέπει σε κάποιους να λειτουργούν απρόσκοπτα, όπως στα πορθμεία Σαλαμίνας και συνδιαλέγεται επιλεκτικά με κάποιες εταιρείες πλοιοκτησίας που θεωρεί ότι εξυπηρετούν τις σκοπιμότητές της. Ταυτόχρονα εκβιάζει τους μικρούς πλοιοκτήτες να υποκύψουν στις παράλογες απαιτήσεις της για άμεση καταβολή αμφισβητουμένων αναδρομικών.
Οι κάτοικοι, οι ταξιδιώτες, οι εργαζόμενοι και οι αγρότες των νησιών αποκομμένοι στα νησιά τους γνωρίζουν όλα τα ανωτέρω και θα βιώσουν αυτοί μόνοι την απαράδεκτη αύξηση της μισθοδοσίας των μελών της ΠΝΟ που θα περάσει μέσω ανάλογης αύξησης των τιμών των εισιτηρίων της επιβατηγού ναυτιλίας, αφού η πλοιοκτησία δεν μπορεί πλέον εκ των πραγμάτων να απορροφήσει τη νέα αυτή αύξηση.
Η Κυβέρνηση και το κράτος από την άλλη πλευρά παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στο χώρο με πρωτοφανή απάθεια και ανοχή επιτρέποντας στους επιστρατευμένους ναυτικούς να κάνουν οκταήμερη απεργία και σε μη ναυτικούς να κάνουν καταλήψεις, καταπελτών παραβιάζοντας έτσι κάθε κανονισμό περί ασφαλείας του πρώτου λιμανιού της χώρας (ISPS).
Όταν πτωχεύσει η επιβατηγός ναυτιλία λόγω της καταστροφικής πολιτικής της ΠΝΟ και του Υπουργείου Ναυτιλίας (που ακόμη αναζητεί την υπόστασή του), οι μόνοι υπεύθυνοι για την ανεργία των ναυτικών της ακτοπλοΐας θα είναι οι διοικούντες την ΠΝΟ, πιστοί στην πτωχευτική πολιτική που εφήρμοσαν στην κρουαζιέρα και το yachting».
«Ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ) ευθύς μετά την συγχώνευση των φορέων (ΕΕΝ-ΣΕΕΝ) έλαβε από την ΠΝΟ ως δώρο την 8ήμερη απεργία σε μία γενικότερη προσπάθειά της να καταστρέψει την επιβατηγό ναυτιλία και τους ναυτικούς που υποτίθεται ότι προστατεύει.
Με σύμπραξη τον Μάιο 2011 του τότε Υπουργού και της ΠΝΟ και με πρωτοφανείς μεθοδεύσεις προχώρησαν σε αυξήσεις της ΣΣΕ των ετών 2010 και 2011 ύψους 1,5% και 1% αντίστοιχα και μάλιστα αναδρομικά, όταν ολόκληρος ο Ελληνικός λαός βίωνε και βιώνει μειώσεις μισθών και συντάξεων από 20% έως 50%.
Η προκλητική εμμονή της ΠΝΟ να θεωρεί εαυτούς προνομιούχους έναντι ολοκλήρου του Ελληνικού λαού κρίνεται ως απαράδεκτη. Ενώ λοιπόν ταλαιπωρήθηκαν οι νησιώτες μας επί 8 ημέρες, η λήξη της απεργίας εκ μέρους της ΠΝΟ συνοδεύτηκε από μια πρωτόγνωρη απόφαση, να χωρίσει τους πλοιοκτήτες σε «φίλους» και «εχθρούς» και να προχωρήσει στο γνωστό σύστημα επιβίωσής της «το διαίρει και βασίλευε» αφού ως επαγγελματίες συνδικαλιστές με πλουσιότατες αποδοχές γνωρίζουν καλά πως να παίζουν τέτοιου είδους «παιχνίδια».
Με πρωτοφανείς αποφάσεις δικτατορικής νοοτροπίας η ΠΝΟ επιτρέπει σε κάποιους να λειτουργούν απρόσκοπτα, όπως στα πορθμεία Σαλαμίνας και συνδιαλέγεται επιλεκτικά με κάποιες εταιρείες πλοιοκτησίας που θεωρεί ότι εξυπηρετούν τις σκοπιμότητές της. Ταυτόχρονα εκβιάζει τους μικρούς πλοιοκτήτες να υποκύψουν στις παράλογες απαιτήσεις της για άμεση καταβολή αμφισβητουμένων αναδρομικών.
Οι κάτοικοι, οι ταξιδιώτες, οι εργαζόμενοι και οι αγρότες των νησιών αποκομμένοι στα νησιά τους γνωρίζουν όλα τα ανωτέρω και θα βιώσουν αυτοί μόνοι την απαράδεκτη αύξηση της μισθοδοσίας των μελών της ΠΝΟ που θα περάσει μέσω ανάλογης αύξησης των τιμών των εισιτηρίων της επιβατηγού ναυτιλίας, αφού η πλοιοκτησία δεν μπορεί πλέον εκ των πραγμάτων να απορροφήσει τη νέα αυτή αύξηση.
Η Κυβέρνηση και το κράτος από την άλλη πλευρά παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στο χώρο με πρωτοφανή απάθεια και ανοχή επιτρέποντας στους επιστρατευμένους ναυτικούς να κάνουν οκταήμερη απεργία και σε μη ναυτικούς να κάνουν καταλήψεις, καταπελτών παραβιάζοντας έτσι κάθε κανονισμό περί ασφαλείας του πρώτου λιμανιού της χώρας (ISPS).
Όταν πτωχεύσει η επιβατηγός ναυτιλία λόγω της καταστροφικής πολιτικής της ΠΝΟ και του Υπουργείου Ναυτιλίας (που ακόμη αναζητεί την υπόστασή του), οι μόνοι υπεύθυνοι για την ανεργία των ναυτικών της ακτοπλοΐας θα είναι οι διοικούντες την ΠΝΟ, πιστοί στην πτωχευτική πολιτική που εφήρμοσαν στην κρουαζιέρα και το yachting».
Σχόλιο: Φυσικά ο ΣΕΕΝ και η τότε ΕΕΑ, όταν γινόντουσαν τα ευτράπελα με την Καλλίστη δεν έβγαζαν τσιμουδιά γιατί ήταν ανταγωνιστική προς την Hellenic, την ΑΝΕΚ και τη ΝΕΛ ! Μήπως πιστεύανε ότι όταν έσκαβαν το λάκο του άλλου, αυτοί δεν θα έπεφταν μέσα;
Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011
Κυβέρνηση εναντίον λαού
Κανένα απολύτως πρόβλημα δεν είχε η κυβέρνηση να πειθαναγκάσει την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσει σύσσωμη και αρραγής το ολέθριο πολυνομοσχέδιο του υπουργού Οικονομικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, που καταβαραθρώνει μισθούς και συντάξεις στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και καταλύει όλες τις εργασιακές κατακτήσεις του περασμένου αιώνα, γυρίζοντας την Ελλάδα πολλές δεκαετίες πίσω. Το όλον βουλευτικόν ΠΑΣΟΚ, πλην της Λούκας Κατσέλη, ψήφισε ομοθύμως το νομοσχέδιο. Δεν έλειψαν φυσικά οι πικάντικες σκηνές με πρωταγωνιστές βουλευτικές φιγούρες που είτε απηύθυναν "δραματικές" εκκλήσεις για "κυβερνήσεις εθνικής σωτηρίας" είτε διεκτραγωδούσαν μελοδραματικά με πόσο πόνο ψήφιζαν το νομοσχέδιο Βενιζέλου για να "σώσουν την πατρίδα και τον λαό", ο οποίος πάντως είχε ξεχυθεί κατά εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους... αρνούμενος να σωθεί πάλι!
Το μεγαλύτερο συλλαλητήριο στην ιστορία της χώρας για εργασιακά θέματα πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη. Μισό εκατομμύριο λαού, όπως μετέδωσαν ξένοι ανταποκριτές από την Αθήνα, ξεχύθηκε στους δρόμους για να διαδηλώσει εναντίον του νομοσχεδίου που ρημάζει τη ζωή του και τον βυθίζει στη φτώχεια της δεκαετίας του 1960.
Αδιαφόρησαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ για τις αντιδράσεις του κόσμου. Τις αγνόησαν επιδεικτικά και ψήφισαν αυτό που ήθελε η κυβέρνηση σε συμφωνία με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ επιτέλεσαν έτσι την αποστολή που τους ανατέθηκε. Μετέτρεψαν σε νόμο το κυβερνητικό πολυνομοσχέδιο. Το αντίτιμο όμως δεν είναι ασήμαντο. Μετέτρεψαν σε άβυσσο το χάσμα που ήδη χώριζε τη Βουλή από τον λαό.
Οι ανειρήνευτα εχθρικές σχέσεις ανάμεσα στους Ελληνες πολίτες και την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου συμπληρώνονται τώρα και από τις εχθρικές σχέσεις ανάμεσα στους πολίτες και το Κοινοβούλιο. Το γεγονός αυτό είναι δυσοίωνο. Συνιστά στοιχείο θεσμικής κρίσης του συστήματος, η οποία οπωσδήποτε θα εκδηλωθεί.
Αποδυναμωμένη βγήκε η κυβέρνηση Παπανδρέου από αυτή τη σύγκρουση με τις τεράστιες μάζες διαδηλωτών. Εξαιτίας της πολιτικής που προωθεί, έχασε πλήρως τον έλεγχο του στενού και του ευρύτερου δημόσιου τομέα - δηλαδή του κρατικού μηχανισμού. Οι γενικευμένες καταλήψεις των περισσότερων υπουργείων από τους υπαλλήλους τους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των... Οικονομικών (!) και της Δικαιοσύνης, αποτέλεσαν τον συμβολισμό της βαθύτατης ρήξης κυβέρνησης και κρατικού μηχανισμού. Τα συνδικάτα του Δημοσίου, τα ισχυρότερα που έχουν απομείνει, έπαψαν πλέον να ελέγχονται από το ΠΑΣΟΚ με τη στενή έννοια.
Χιλιάδες κλειστά μαγαζιά, δεκάδες χιλιάδες στην Αθήνα, αλλά και σε επαρχιακές πόλης την Τετάρτη, σηματοδότησαν ακόμη ένα δυσάρεστο για την κυβέρνηση μήνυμα. Με την πολιτική της αποξένωσε και τα μεσαία στρώματα, που ανέκαθεν, από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, αποτελούσαν τον στυλοβάτη της πολιτικής και εκλογικής επιρροής του ΠΑΣΟΚ. Είναι προφανές πως το κυβερνών κόμμα δεν μπορεί πλέον να ισχυρίζεται ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα των μικρομεσαίων στρωμάτων. Το συμπέρασμα είναι πρόδηλο: καταρρέει η πολιτική των κοινωνικών συμμαχιών του ΠΑΣΟΚ, το οποίο εγκαταλείπεται από τα κοινωνικά στρώματα που το στήριζαν.
"Δεν κυβερνώ με 153 βουλευτές" είχε πει πέρυσι ο Γιώργος Παπανδρέου. Από την Πέμπτη όμως μόνο τόσοι, 153 όλοι κι όλοι, είναι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Υπεραρκετοί για να κυβερνήσει όσο θέλει ο πρωθυπουργός από πλευράς στέρεης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Εχοντας ψηφίσει τόσο εξωφρενικά αντιλαϊκούς νόμους, μόνο από λόγους καιροσκοπισμού μπορεί να διαρρεύσουν στο μέλλον βουλευτές του ΠΑΣΟΚ - σε καμιά περίπτωση από λόγους πολιτικούς ή ιδεολογικούς.
Θεατρικές κινήσεις προπαγανδιστικού χαρακτήρα, άνευ ουσίας, ήταν βεβαίως τα ραντεβού του πρωθυπουργού με τον Αντώνη Σαμαρά και τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ηθελε να δείξει ότι δήθεν προσπαθεί να σχηματίσει κυβέρνηση "εθνικής ενότητας", αλλά οι άλλοι δεν ανταποκρίνονται. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το σόου του γύρισε μπούμερανγκ.
Χωρίς αλλαγή πολιτικής, μιας πολιτικής που την απορρίπτει σύσσωμος ο ελληνικός λαός, προφανώς και δεν υπάρχει η παραμικρή βάση συνεννόησης. Δεν πάσχουν από πολιτική ευήθεια οι ηγέτες των άλλων κομμάτων.
Προκλητικὸ ἀφιέρωμα τοῦ CNN στὰ Σκόπια!
Τοῦ Κώστα Χαρδαβέλλα Ὅποιος δὲν ἔχει ἱστορία τὴν χτίζει, μὲ τὶς εὐλογίες τῶν ἀμερικανῶν... «Ὅταν ἡ Μακεδονία γιόρτασε τὴν 20η ἐπέτειο ἀπὸ τὴν ἀνεξαρτησία της ἀπὸ τὴν πρώην Γιουγκοσλαβία τὸν περασμένο μήνα, τὸ ἔκανε σὲ μία πρωτεύουσα ποὺ ἔχει ἀλλάξει ριζικὰ τὰ τελευταῖα δύο χρόνια», ἀναφέρει προκλητικὰ τὸ CNN σὲ ἀποθεωτικὸ ἀφιέρωμά του γιὰ τὰ Σκόπια! Ὁ ὅρος «Μακεδονία», γραμμένος θρασσύτατα στὴν ἐπίσημη ἰστοσελίδα τοῦ ἀμερικανικοῦ δικτύου, ἀκούγεται δεκάδες φορὲς στὸ βίντεο - παρωδία, ἀλλὰ στὴν Ἑλλάδα οὐδεὶς ἀσχολεῖται!
Τὸ συγκεκριμένο ντοκιμαντὲρ δὲν εἶναι μία παραγωγὴ τῆς Σκοπιανῆς τηλεόρασης -ὅποτε νὰ χαρακτηριστεῖ προκλητικὸ μέν, γραφικὸ δὲ- ἀλλὰ φιλοξενεῖται ἀπὸ τοὺς «φίλους μας Ἀμερικανούς», ποὺ συχνὰ πυκνὰ εὐχαριστοῦμε γιὰ τὴν... βοήθειά τους πρὸς τὴν Ἑλλάδα! Πρόκειται γιὰ ἕνα προκλητικότατο ἀφιέρωμα στὸ πρόγραμμα «Σκόπια 2014» ποὺ βρίσκεται σὲ ἐξέλιξη ἐδῶ καὶ δύο χρόνια στὴν πρωτεύουσα τῆς Πρώην Γιουγκοσλαβικῆς Δημοκρατίας τῆς Μακεδονίας, μὲ τὸ ὁποῖο οἱ Σκοπιανοὶ προσπαθοῦν νὰ χτίσουν τὴν ἱστορία ποὺ ΔΕΝ ἔχουν καὶ νὰ ἀποκτήσουν τὴν «ἐθνικὴ ταυτότητα» ποὺ...
θὰ ἤθελαν νὰ ἔχουν!
Τὸ συγκεκριμένο ἐγχείρημα- ὅραμα τοῦ Νίκολα Γκρούεφσκι, ἀποτελεῖ ἕνα ἄνευ προηγουμένου πολυδάπανο «πυροτέχνημα», σὲ µἴα ἀπὸ τὶς πιὸ φτωχὲς χῶρες τῆς Εὐρώπης. Ὁ στόχος, νὰ δημιουργηθεῖ μία «Μακεδονία» ποὺ θυμίζει περισσότερο Ντίσνεϊλαντ μὲ βασικὸ σημεῖο ἀναφορᾶς τὸ 20 μέτρων ἄγαλμα τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου περιστοιχισμένο ἀπὸ λιοντάρια καὶ «μακεδόνες» στρατιῶτες!
Αὐτὸ τὸ τσίρκο προβάλλει τὸ CNN, κάνοντας λόγο γιὰ «προσπάθεια τῶν Μακεδόνων νὰ ἀνασκευάσουν τὴν πραγματικὴ εἰκόνα τῆς πόλης τους ποὺ εἶχε πληγεῖ ἀπὸ σεισμὸ» καὶ γιὰ ἔργο ποὺ «θὰ ἀναδείξει ἱστορικὰ θέµατα». Ἡ μόνη διαφωνία τοῦ ἀμερικανικοῦ δικτύου ἔχει νὰ κάνει μὲ τό... αἰσθητικὸ κομμάτι τῆς ὑπόθεσης καὶ τὸν προβληματισμὸ ἂν τελικὰ κάτι τόσο ὑπερβολικὸ μετατρέψει τὸ κέντρο τῶν Σκοπίων σὲ ἕνα θεματικὸ πάρκο!
Ὅσο γιὰ τὴ δική μας... πολιτικὴ Ντίσνεϊλαντ, προφανῶς εἶναι πολὺ ἀπασχολημένη μὲ σοβαρότερα θέματα ἀπὸ ἕνα ἀφιέρωμα τοῦ CNN στὴ «Μακεδονία»!
Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011
Υπερπτήσεις και αερομαχίες
Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη πέταξαν την Τρίτη πάνω από το Αγαθονήσι και τους Φούρνους
Της Δωρας Aντωνιου ("Καθημερινή")
Με υπέρπτηση τουρκικών μαχητικών, προχθές, πάνω από τους Φούρνους και το Αγαθονήσι, συνεχίσθηκε η κλιμάκωση από πλευράς Αγκυρας των προκλήσεων προς την Ελλάδα, οι οποίες το τελευταίο διάστημα γίνονται όλο και πιο συχνές. Η υπέρπτηση έγινε το πρωί της Τρίτης, όταν στις 10.21 σχηματισμός οκτώ τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών, αποτελούμενος από 4 F-4 και 4 F-16, εισήλθε στο FIR Αθηνών βόρεια της Σάμου. Για την αναχαίτισή τους απογειώθηκαν αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας.
Οι πιλότοι των τουρκικών μαχητικών, όπως συνηθίζουν το τελευταίο διάστημα, επέλεξαν την «εμπλοκή» με τα ελληνικά αεροσκάφη. Κατά τη διάρκεια της αερομαχίας, δύο τουρκικά F-16 πραγματοποίησαν υπέρπτηση στις 10.37 πάνω από τους Φούρνους, σε ύψος 19.000 ποδών και στις 10.43 πάνω από το Αγαθονήσι, σε ύψος 27.000 ποδών. Στις 10.44, τα τουρκικά αεροσκάφη εξήλθαν από το FIR Αθηνών.
Υπέρπτηση τουρκικών μαχητικών πάνω από ελληνικά νησιά είχε να σημειωθεί από τις 5 Ιανουαρίου, όταν δύο ημέρες πριν από την επίσκεψη του πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου στο Ερζερούμ κατεγράφη το τελευταίο ανάλογο περιστατικό. Στρατιωτικές πηγές αναφέρουν ότι έπειτα από διάλειμμα αρκετών μηνών, η Αγκυρα δείχνει να επιστρατεύει για άλλη μια φορά το σύνολο των ενεργειών που συνιστούν αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο. Μάλιστα, η επανεμφάνιση των προκλήσεων συμπίπτει χρονικά με την έναρξη των γεωτρήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας για κοιτάσματα φυσικού αερίου.
Τις επόμενες ημέρες, αμέσως μετά την έναρξη των εργασιών στο Οικόπεδο 12, οι Τούρκοι πιλότοι επανέλαβαν την τακτική των εμπλοκών με τα ελληνικά μαχητικά που απογειώνονται για την αναχαίτισή τους και ακολούθησε, προ δεκαημέρου, η διέλευση τουρκικής φρεγάτας από το Αιγαίο, με το πολεμικό σκάφος να φθάνει μέχρι το Σούνιο.
Για την προχθεσινή υπέρπτηση, οι ίδιες πηγές δεν αποκλείουν να ήρθε ως συνέπεια της πίεσης που δέχθηκαν οι Τούρκοι πιλότοι κατά τη διάρκεια της εμπλοκής και να οφείλεται στην προσπάθειά τους να απεγκλωβισθούν το ταχύτερο δυνατό από τα ελληνικά μαχητικά που τους κατεδίωκαν.
Από το υπουργείο Εξωτερικών δόθηκαν οδηγίες στην ελληνική πρεσβεία στην Αγκυρα για διάβημα προς το τουρκικό ΥΠΕΞ. Εμπειροι διπλωμάτες συμφωνούν με την εκτίμηση ότι η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο συνδέεται και με τις έρευνες για υδρογονάνθρακες στην Κύπρο και η Αθήνα αναμένει συνέχισή τους όσο συνεχίζονται οι έρευνες.
Εν τω μεταξύ και ενώ η γεώτρηση στο Οικόπεδο 12 συνεχίζεται κανονικά, το τουρκικό ερευνητικό σκάφος «Πίρι Ρέις» επέστρεψε για άλλη μια φορά στο λιμάνι της Αμμοχώστου, καθώς, λόγω παλαιότητας, δεν μπορεί να παραμείνει στα ανοιχτά ακόμη και με μέτριας έντασης ανέμους. Από τις 12 Οκτωβρίου, οπότε και απέπλευσε από την Αμμόχωστο για τη δεύτερη φάση της αποστολής του, το πλοίο συγκέντρωσε στοιχεία από μια περιοχή 790 χιλιομέτρων, σύμφωνα με τον κυβερνήτη του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)