Ειδικές Οικονομικές Ζώνες Υπερεκμετάλλευσης (Βαρυσήμαντη ανάλυση)

Με τις οδηγίες του Μάρτιν Σουλτς

Συμπληρώνεται σχεδόν ένας χρόνος από τη συνέντευξη που έδωσε στα τέλη του περασμένου καλοκαιριού στο Σπίγκελ, ο Γερμανός πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σούλτς, στην οποία παρουσίασε τη θέση του υπέρ της δημιουργίας Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ) στην Ελλάδα, καθώς «οι περικοπές από μόνες τους δε φέρνουν ανάπτυξη». Μάλιστα, ανέφερε ότι η νεοεκλεγείσα τότε κυβέρνηση έχει καταθέσει πρόταση στην ΕΕ για συγκεκριμένες περιφέρειες που θα μπορούσαν να υιοθετήσουν συγκεκριμένα κίνητρα για επενδύσεις των οποίων τα προϊόντα θα πήγαιναν στην ευρωπαϊκή αγορά. Λίγες μέρες αργότερα, ο υπουργός Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης, επισημοποίησε τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης κάνοντας λόγο για «Ζώνες με ειδικά φορολογικά και διοικητικού χαρακτήρα κίνητρα» οι οποίες μάλιστα δε χρειάζεται να είναι και χωρικά ορισμένες αλλά μπορούν να αφορούν τομείς και κλάδους.

Αποκάλυψη-βόμβα>Βαριά πολιτικά ονόματα πίσω από ναυτιλιακή εταιρεία-μαιμού

Από τον Γιάννη Ντάσκα

Πολλά θρυλούνται για μια ναυτιλιακή εταιρεία-μαϊμού και τα μπελξίματα που έχουν οι ιδιοκτήτες της. Δηλαδή οι πραγματικοί ιδιοκτήτες.

Η εταιρεία δεν είναι μαϊμού ως προς το αντικείμενο και τα πραγματικά πάρε-δώσε της. Είναι μαϊμού ως προς τους ιδιοκτήτες. Και τι ιδιοκτήτες… Άλλοι είναι στη βιτρίνα, άλλοι είναι οι πραγματικοί. Τα ονόματα που ακούγονται είναι τεράστια στο χώρο της πολιτικής.

Η προκλητική συναλλαγή του ΚΚΕ με το σύστημα μέσω του 902

Γράφει ο Γιάννης Μακρυγιάννης

Είναι τουλάχιστον προσβολή, αν όχι για την ιστορία του ΚΚΕ, τουλάχιστον για τη νοημοσύνη μας, όλη αυτή η μεθόδευση και η προκλητική ενέργεια της πώλησης του ραδιοτηλεοπτικού 902.

Δεν μέμφομαι το ΚΚΕ που δεν μπορεί να συντηρήσει μία επιχείρηση και αναγκάζεται να την κλείσει. Αυτό ξέρουν οι άνθρωποι από επιχειρήσεις, αυτό κάνουν. Είναι ενδεικτικό ως προς το τι είδος διαχείριση θα έκαναν σε περίπτωση, που έπαιρναν την εξουσία, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Ούτε τους μέμφομαι γιατί απολύουν και συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονται έτσι στους εργαζόμενούς τους, στο όνομα μάλιστα του… σοσιαλισμού και του κομμουνισμού. Κάπως έτσι άλλωστε έπεσε και ολόκληρο σύστημα πριν δυόμισι δεκαετίες, δεν θα αλλάξουν τώρα οι νοσταλγοί του Στάλιν.

Να διεκδικούμε και να διαπραγματευόμαστε

Στην Ελλάδα και στην άλλη Ευρώπη, ο κόσμος καραβοτσακίζεται στις πολυαίμακτες συμπληγάδες απελπισίας – αδιεξόδων. Πονάει, οργίζεται, κάπως διαμαρτύρεται, αλλά δεν ξεσηκώνεται. Αδυνατεί, προς το παρόν, να μετουσιώσει την οργή του σε πολιτική δύναμη. Αυτό αποθρασύνει τους παγκοσμιοκράτες (χρηματοπιστωτές, Βρυξέλλες, ελέγχοντες οργανισμούς ΔΝΤ, ΕΚΤ κ.λ.π.), οι οποίοι με τους υπερεθνικούς θεσμούς και τους δοτούς πολιτικούς καταλύουν πάσαν ιδέα εθνικής στρατηγικής για επανεκκίνηση, ανάπτυξη, έξοδο. 

Είναι διάχυτη η κρίση ηγεσίας και οράματος εντός και εκτός Ελλάδος, που απεργάζεται την υπονόμευση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και την συρρίκνωση όλων των μορφών εθνικής κυριαρχίας. Η παγκοσμιοκρατία ανέδειξε τα δυο εργαλεία υποταγής και αχρήστευσης του εθνικού κράτους, την απο-εθνοποίηση και την απο-ιέρωση. Χτυπάει μ’ αυτά τους κύριους πυλώνες συνοχής και αλληλεγγύης της κοινωνίας, την πατρίδα και την πίστη. Η αποδόμηση και ο εθνομηδενισμός στην εκπαίδευση επέφεραν βαθιά κρίση ταυτότητας ιδίως στους νέους μας. Η άλωση του (υπολοίπου) κράτους από τις δυνάμεις της αγοράς θέτει υπό κηδεμονία την βασική έκφραση της ύπαρξής του, την κρατική κυριαρχία. Όλα αυτά βέβαια μπορούν για λίγο ακόμη να αναβάλουν την κοινωνική εξέγερση, αλλά δεν θα την ματαιώσουν. Το Eurogroup (διάβαζε: Μέρκελ) ελληνικής αντιστάσεως ελλειπούσης ακρωτηρίασε τη δόση από 8,1 σε 6,8 δις, την έσπασε σε υποδόσεις και όρισε προϋπόθεση την ανθρωποθυσία 13.000 χιλιάδων υπαλλήλων. Μέγα της διαπραγματευτικής ανικανότητάς μας τρόπαιον. 

Η Αποδόμηση της Ελλάδος από ξένους και ντόπιους

Εισαγωγικό σχόλιο: ο κ. Β. Μαρκεζίνης είναι γνωστό ότι αρνήθηκε για προσωπικούς λόγους πέρυσι τέτοιες ημέρες την πρόταση του κ. Σαμαρά να λάβει την πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας. Σπάει τη σιωπή σχολιασμού της επικαιρότητας, με το ακόλουθο σημερινό άρθρο του στο Βήμα. Ο κ. Βασίλειος Μαρκεζίνης θεωρεί τη νέα συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ως αποθέωση του καιροσκοπισμού. Ακολουθεί το άρθρο. 

Μετά την διάλυση του στρατεύματος, την επίθεση κατά της δημοτικής αστυνομίας, τις εκδιώξεις δασκάλων, ήλθε – φαίνεται – τώρα και η σειρά των θρησκευτικών διωγμών ώστε να συμβεί το κατά τας γραφάς προβλεφθέν ότι δηλαδή όση αποδόμηση του κράτους έχει ήδη γίνει δεν αρκεί, αλλά πρέπει να διαλυθούν όλοι οι παραδοσιακοί πυλώνες του πολιτισμού μας γιατί το ζητεί ο κ. Τόμσον και, ως συνήθως, δεν βλέπει κανένα πρόβλημα ο Υπουργός μας Οικονομικών! Γιατί όλα αυτά; μα γιατί λεφτά δεν υπάρχουν ή έτσι τουλάχιστο μας λένε. Πιο ακριβές θα ήταν να λεχθεί ότι δεν υπάρχουν λεφτά για μερικούς αλλά υπάρχουν για άλλους πιο… χρήσιμους στην χώρα μας. Π.χ.

H αρνησιπατρία ως καριέρα!

H αρνησιπατρία έχει «νόημα», όταν έχει «νόημα» και η φιλοπατρία. Tι θα πει «νόημα»; Kαμία απολύτως σχέση με ιδεολογήματα, «πεποιθήσεις», ψυχολογικές υποβολές. Nόημα στη ζωή δίνουν οι στοχεύσεις, τα δημιουργικά κίνητρα, η αδιάκοπη αναμέτρηση με αιτία και σκοπό της ύπαρξης και της συνύπαρξης. Tελικά το «νόημα» μοιάζει συνώνυμο με την «ποιότητα» της ζωής.  

Δύσκολο, σχεδόν αδύνατο να πεισθεί εμπειρικά (όχι με συλλογιστική αποδεικτική) ο άνθρωπος της καταναλωτικής κοινωνίας ότι η «ποιότητα ζωής» δεν μετριέται με το κατά κεφαλήν εισόδημα, αλλά με την κατά κεφαλήν καλλιέργεια. H «καλλιέργεια», στο σημερινό πολιτισμικό μας «παράδειγμα», είναι μάλλον μια έννοια χρηστική, ατομικής ωφέλειας ή ατομικής ευχαρίστησης. Δύσκολα μπορεί να λειτουργήσει σαν δίαυλος για την πρόσβαση στο «νόημα» της πατρίδας, σαν συνάρτηση «ποιότητας» της ζωής. Mιλώντας επομένως για «φιλοπατρία» σήμερα, με δεδομένα και παγιωμένα τόσα ελλείμματα σε προσλαμβάνουσες παραστάσεις, είναι σαν να διεκτραγωδούμε μιαν ερωτική αποτυχία σε άνθρωπο παντελώς ανέραστο.   

Είχαμε κάποτε μια ωραία ελληνική γλώσσα.

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Τα ελληνικά  ήταν και παραμένουν μία δύσκολη γλώσσα. Υπήρχε, όμως, στα παλαιότερα χρόνια μία ηθική υποχρέωση των πολιτικών, των δημοσιογράφων και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης να μιλούν και να γράφουν σωστά ελληνικά. Για να δείχνουν τον σεβασμό τους προς την πανάρχαια γλώσσα μας και για να γίνονται παράδειγμα προς μίμησιν από τον λαό. Σήμερα δυστυχώς ακούμε και διαβάζουμε σοβαρά γλωσσικά ολισθήματα από –υποτίθεται- μορφωμένους ανθρώπους. Καταγράφω χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: 

Το Πνεύμα της παρακμής και πώς η «αριστερή» διανόηση έγινε Το «πνεύμα» της Νέας Εποχής

Ένα από τα πιο κτυπητά χαρακτηριστικά της εποχής μας είναι ότι οι «οργανικοί διανοούμενοι» του καπιταλισμού στη σημερινή φάση της παγκοσμιοποίησης και του χρηματιστηριακού «διεθνισμού» είναι πρώην αριστεροί, καλλιτέχνες και γενικά πνευματικοί άνθρωποι.

Φυσικά όλοι αυτοί συνεχίζουν να λένε ότι είναι αριστεροί παρά το γεγονός ότι αποτελούν την ιδεολογική αστυνομία του συστήματος, τους ακριβοπληρωμένους καθεστωτικούς λακέδες. 

Πού οφείλεται, πώς εξηγείται και τι νόημα έχει αυτή η πλήρης ενσωμάτωση και μετάλλαξη της «αριστερής» διανόησης η οποία αποτελεί σήμερα τον ιδεολογικό τρομοκράτη της Νέας Τάξης, το άλλοθι και το τεκμήριό της; 

Το φαινόμενο της αποστασίας αριστερών διανοουμένων δεν είναι καινούργιο. Πάντα στις δύσκολες καμπές της ιστορίας πολλοί από αυτούς γονάτιζαν αξιολύπητα και μετατρεπόντουσαν σε γενίτσαρους του κεφαλαίου. Αυτό, όμως που γινόταν χθες αποσπασματικά σήμερα έχει πάρει επιδημική, σχεδόν καθολική μορφή. Πάντα αυτά τα φαινόμενα της λιποταξίας και μετάλλαξης του αριστερού πνεύματος αποτελούν την έκφραση και το σύμπτωμα δύο βασικών παραγόντων: Από τη μια είναι η κατάσταση του διεθνούς εργατικού και επαναστατικού κινήματος και από την άλλη οι απαιτήσεις του συστήματος της καπιταλιστικής παρακμής, η θέση και ο ρόλος της διανόησης, καθώς η πνευματική κατάσταση, οι αξίες και η ιδεολογία που ηγεμονεύουν. 

Το ισπανικό τραγούδι που έχει μόνο ελληνικές λέξεις και σαρώνει!

Ένα ισπανικό τραγούδι που περιλαμβάνει μόνο ελληνικές λέξεις κάνει το γύρο των ελληνικών social media και σαρώνει.Πρόκειται για ένα τραγούδι που εμπνεύστηκε ο Αργεντίνος συνθέτης Ντανιέλ Αρμάντο, όταν κατά την διάρκεια επίσκεψης του στη Κούβα είδε σε ένα βιβλιοπωλείο ένα βιβλίο με τίτλο: Οι 17.000 Ελληνικές λέξεις στην Ισπανική γλώσσα.

Έτσι το τραγούδι του ενώ ακούγεται ισπανικό δεν έχει ούτε μία ισπανική αλλά μόνο ελληνικές οι οποίες λόγω της ισπανικής προφοράς ακούγονται σχεδόν ίδιες με την ελληνική προφορά!

Ο ίδιος δήλωσε ότι:

Ανεπιθύμητος στη Σάμο ο ΓΑΠ: Να φύγει από το νησί ο εθνικός προδότης!

Πολλές αντιδράσεις προκάλεσε η παρουσία του Γιωργάκη στη ΣάμοΛίγο μετά τη δημοσιοποίηση των εικόνων, στις οποίες ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανίζεται χαλαρός, να απολαμβάνει... αστακούς και ψαράκι, κυκλοφόρησε μέσω Facebook η παρακάτω αφίσα:

Ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανίζεται... αιμοσταγής, και δίπλα, υπάρχει κάλεσμα των κατοίκων, να βρεθούν στις επτά το απόγευμα, έξω από το ξενοδοχείο που μένει ο Γιώργος Παπανδρέου, για να διαμαρτυρηθούν για την παρουσία του στο νησί.